ArmYouth Blog has a new location!!!!

ATTENTION everyone! ArmYouth Blog has changed to a new location….

http://armyouth.blogspot.com

cheers!

 

April 4, 2006 at 11:55 am 2 comments

Another blog brought to you by Armenian civil society

Stepan Danielyan, President of Collaboration for Democracy Center NGO, has established a new blog for Human Rights in Armenia website called "Nor Darperak" in Armenian or "New Dimension" in English.  After speaking to him, he suggested that the HRA website needs to have a way to communicate and interact with the people regarding certain topics. 

As he explains in the heading, it is "providing a new dimension from civil society".

In its first blog post, HRA Blog introduces itself and provides a brief statement….

"Միայն ճիշտ գնահատականները կարող են մեզ միավորել ու դրդել գործողությունների։
Մեր կայքում մենք փորձելու ենք քննարկումներ կազմակերպել հասարակական հնչեղություն ունեցող իրադարձությունների մասին :"

"Only correct evaluations are able to unite us and force us to act. On our site we are seeking to organize discussions about events of significant social importance."

To view this new blog, visit hrablog.wordpress.com .

March 30, 2006 at 2:08 pm Leave a comment

ՏԵՂԱՑԻՆԵՐՆ ԸՆԴԴԵՄ “ԴՐՍԻՑ ԵԿԱԾՆԵՐԻ” – LOCALS VS “ALIENS”

ՏԵՂԱՑԻՆԵՐՆ ԸՆԴԴԵՄ “ԴՐՍԻՑ ԵԿԱԾՆԵՐԻ”

Հայաստանում հաստատ կարելի է տարբերել մարդկանց երկու տիպ՝ տեղացի եւ «դրսից եկած»: Համենայնդեպս գոնե այդպես է մտածում հայաստանցիների որոշ մասը՝ «դրսից եկածների» մեջ չտարբերելով նույնիսկ հայերին օտարերկրացիներից: Այն փաստը, որ Հայաստանում տարօրինակ են վարվում «դրսից եկածների» հանդեպ, ապացուցման կարիք գրեթե չունի: Բանը սակայն նրանում է, թե ինչպես է ձևավորվում, եւ ինչի հետևանք է այդ վերաբերմունքը : Ինչպե՞ս կարելի է տարբերել «դրսից եկածին» տեղացուց: Շատ պարզ. արտաքինով: Ընդ որում պետք չե ավելի խորը մտածել. եթե արտաքինդ մեծամասնության արտաքինից ինչ-ինչ շեղումներ ունի ապա հաստատ չես կարող տեղացի համարվել: Սա հիշեցնում է Հյուսիսային Կորեայի կամ 30-40-ական թվականների Սովետական միության մասին նկարահնված կադրերը, որտեղ բոլոր մարդիկ նույն գլխարկներով եւ նույն վերարկուներով են, իսկ դեմքերը գրեթե տարօրինակ՝ ճիշտ ու ճիշտ մեր տեղացիների որոշ մասի դեմքերի նման: Եթե նույնիսկ տեղացի ես, սակայն դիմագծերդ կամ հագուստդ այլ է քան մեծամասնությանը, ապա հաստատ կարող ես համոզված լինել, որ դու նույնպես «դրսից եկած» ես: Ու պետք չէ զարմանալ, թե ինչու կփորձեն քեզ գարեջուրը ավելի թանկ վաճառել, չե որ միայն քեզ կարելի է խաբել: Դե, քանի որ իրականում դու տեղացի ես, ինչ-որ կերպ կապացուցես քո ով լինելը, բացի այդ էլ, դժվար թե տեղի ունեցածից մեծ աղետ սարքես: Իսկ ահա խնդիրը բարդ է «դրսից եկածների» եւ հատկապես մեր ազգակից «դրսից եկածների»՝ սփյուռքահայերի համար: Վերջիններս, բախվելով տեղի իրականության հետ, իրենց համար բացահայտում են մի նոր ֆենոմեն՝ «կրկնակի դրսից եկածություն»:


Սփյուռքից եկած հայերի մեծ մասը Հայաստանում հասկանում է, թե ինչ է նշանակում «կրկնակի դրսից եկած» լինելը: Այն երկրներում, որտեղից նրանք եկել են (լինի այդ երկիրը թեկուզ բազմամշակութային ԱՄՆ-ը), մեծ մասը չասիմիլացվելու նպատակով փորձել է մնալ հայ: Այդ պատճառով էլ համարվել է «դրսից եկած» տվյալ երկրում: Սակայն նա հույս է ունեցել, որ օրերից մի օր, վերադառնալով Հայաստան, ազգակիցների մեջ, նման խնդիր չի ունենա: Հենց այստեղ էլ նա բախվում է «կրկնակի դրսից եկածությանը»: Պարզվում է, որ այստեղ նա նույնպես համարվում է «դրսից եկած», ճիշտ ինչպես այն երկրում, որտեղից նա եկել է: Փաստորեն նա երկու տեղերում էլ «դրսից եկած» է: Շատ բնական է, որ մեր «դրսից եկած» ազգականը կփորձի ընտրել չարյաց փոքրագույնը ու կվերադառնա այնտեղ, որտեղ նա գոնե պարզապես «դրսից եկած» է եւ ոչ թե «կրկնակի դրսից եկած»: Իսկ մնացած դեպքերում էլ կփորձի առավելագույնս շփվել քիչ թվով այնպիսի տեղացիների հետ, որոնք չեն մտածում նրա «դրսից եկածության» մասին: Սա էլ տեղացիներից շատերին առիթ կտա մտածել այն մասին, թե ինչու են «դրսից եկածները»  միայն «դրսից եկածների»  հետ շփվում, չկասկածելով, որ թվացյալ «դրսից եկածներից»   շատերը պարզապես տեղացիներ են:   Ինչն է Հայաստանցիների մոտ ձեւավորում նման վերաբերմունք իրենց իսկ ազգակիցների նկատմամբ: Տեղին է մեջ բերել որոշ տեղացիների մի քանի տեսակետ-արտահայտություններ, որոնք հակասփյուռքահայ արմատացած ստերեոտիպեր են ձեւավորում  այդ տեղացիներին գաղափարակից մնացաց տեղացիների մոտ. «սփյուռքահայերը լրտես են», «սփյուռքահայերը «քծիբ» են», «պարսկահայը որն է, պարսիկ, էլի», իգական սեռի ներկայացուցիչները՝ պոռնիկ» ու նմանատիպ բազմաթիվ որոնք տեղացիներից շատերի մոտ սփյուռքահայերին վերաբերող արմատացած ստերեոտիպեր են: Այս տիպի արտահայտությունները կարող են հատուկ լինել ցանկացաց մարդու՝ լինի դա տեղացի, «դրսից եկած» կամ էլ «կրկնակի դրսից եկած», իսկ նույնացնել նման արտահայտությունները մարդկանց մի ամբողջ խմբի հետ պարզապես տգիտություն է, կամ գոնե այս ամենը պարզապես անհանդուրժողականության տպավորություն է ստեղծում: Այն փաստը, որ Հայաստանում տգիտությունը օրեցօր աճում է, ակնհայտ է: Այստեղ  «էլիտա» է ձևավորվել, որը բաղկացած է մեծմասամբ տգետ ձեռնարկատերերից (որոնց մի մասը, չգիտես ինչու, սկսել են ջազ լսել), իսկ ինչպես հայտնի է, հայկական ամբոխի մեջ ինչ-ինչ երևույթների նկատմամբ կարծիք ձևավորում է հենց այդ այսպես ասած էլիտան, իսկ եթե հաշվի առնեննք ոչ վաղ անցյալի կոմունիստական մտածելակերպը (բոլոր մարդկանց միատեսակության մասին), պատկերը ամբողջական կդառնա:

Մի բան հաստատ կարելի է պատկերացնել (որը, ինձ թվում է, այնքան էլ շատ մտավոր կարողություններ ու դժվարություններ չի պահանջում), դա այն է, որ սփյուռքահյերը, ինչպես եւ տեղացի հայերը, պարզապես ՀԱՅ են իսկ Հայաստանը բոլոր հայերի միակ եւ համազոր հայրենիքն է: Ներկայումս Հայաստանի տեղացիներից շատերի մոտ, նույնիսկ, ձեւավորվել է մինչեւ հիմա մարդկությանը անհայտ ռասիզմի մի նոր տարատեսակ, ըստ որի հայերը ռասիզմի են ենթարկում ոչ թե ինչ-որ էթնոսի, այլ իրենք-իրենց՝ հայերը՝ հայերին: Բանը նրանում է, որ Հայաստանի եւ Երեւանի  տարածքում սկսել են «նոր էթնոսներ» առաջանալ. օրինակ՝ ղարաբաղցի (ամենատարածված էթնոսը), ղափանցի, ախլքալակցի եւ այլն, Երեւանում՝ կենտրոնցի, բանգլադեշցի (ոչ հնդիկներ), դավթաշենցի եւ բազմաթիվ ուրիշ «եցիներ»:Միակ ուրախացնող բանը այն է, որ եթե այս երեւույթը շարունակական բնույթ կրի, շուտով Հայաստանը իր «բազմամշակութային» երկիր լինելու համբավով առաջ կանցնի նույնիսկ ԱՄՆ-ից:
 

Տեղացի.    
 

————————————————————————-

LOCALS VS “ALIENS” 

There are two groups of people living in Armenia: locals and “aliens”. At least this is how some of the locals think, not even trying to differ Armenians from the “aliens”. The fact is obvious that in Armenia the attitude towards “aliens” is more than strange. The thing is what makes and what is the reason for the attitude? For this, some locals are able to differentiate an “alien” from a local very easily. You simply have to take a look at someone’s outer appearance. In which it is not necessary to think deeper: if your appearance is a little bit different from that of majority you are certainly not local. In order to look like a local you have to wear and act like the majority does. This is a reminder of North Korea or 1930-40’s Soviet scenes, where all people with almost strange faces, wear the same hats and jackets, just like our majority. Even if you are local but have some uniqueness in your outer appearance, for sure you will be considered as an “alien”. And don’t be surprised that a bottle of beer will be more expensive for you. Well it is not difficult for a local to prove who s/he is, besides he will not make a tragedy on that. The problem is more difficult for an “alien” and especially for our kinsfolk “aliens”-Diaspora Armenians. The latter ones, crashing the local reality, invent a new phenomenon – “double alien”.

Many of the Diasporan Armenians here in Armenia understand what is like to be a “double alien”. Within those countries where they come from (let it be even multicultural US), they are considered “aliens” because they try to keep their Armenian identity. They hope, though, that someday returning to Armenia they will not have to face this problem. Here it comes, the “double alienability”. It turns out that in Armenia such as in the countries where they come from, they are again “aliens”. In fact s/he turns out to be “alien” in both places. It is natural that our kinsfolk will try to choose the lesser of two evils and go back to where they come from and where at least they are “alien” and not that of “double alien”. Or in other cases they will mostly contact the people who do not care about their “alienness”. This will confuse some locals and make them think about the reason why “aliens” contact only other “aliens” and not locals, though those locals can not differ the locals who look like “aliens”.

What is the reason of such attitude towards our kinsfolk “aliens”? Here are some expression-view points which are rooted stereotypes of Diasporan Armenians among majority locals: “they are spies”, “Armenians from Iran are Persians”, “they are vile”, “guys are “buts dzdzogh (pussy eaters)”, “girls are spoiled”. Such kind of expressions can be proper for any kind of person. To claim such things about a certain group of people is stupid or at least it makes an impression of intolerance. The fact that there is a growing stupidity in Armenia is obvious. An “elite” has emerged in Armenia (part of which for an unknown reason started to listen to jazz music), which consists of mostly stupid entrepreneurs and make viewpoints of certain things. Those viewpoints are as stupid as their hosts and very authentic for the rest of the not-so-elite stupid ones. In addition to all of this, one should add the ever strong and rooted communist mentality (all people should be alike) and the picture will be full.

One thing is easy to understand (which I think does not acquire much mental ability), that Diaspora Armenians, like many of us living in Armenia, are simply Armenians, and Armenia is our equal native country.

Nowadays a kind of racism has emerged in Armenia, which is unknown for the rest of people living in the world. The point is that Armenians do not race a certain ethnic unity but themselves. In Armenia and Yerevan even, new different ethnic unities have started to form: in Armenia – e.g. Karabakhtsi (the most widespread ethnics), Kapantsi, Akhalqalaktsi and so on, in Yerevan – Kentrontsi, Bangladeshtci (not in reference to Bangladesh the country), Davtashentsi and so on.

The only thing that makes me happy about this all is that in near future Armenia, with its fame will one day overcome even the US as a “multicultural state”.

        A Local

 

March 24, 2006 at 1:23 pm 9 comments

and from the Diaspora…

Today I had the chance to check out Glendale Chick’s blog  and came across her latest post about Armenians and the left, a conference which is going to be held 7-9 April 2006 in Boston and New York.  It is being cosponsored by several organizations such as the Armenian Revolutionary Federation, the Nation Institute and others and is featuring prominent Diasporan Armenian as well as non-Armenian panelists about topics ranging from Human Rights in Transcaucasus to War, Media and Propaganda.  It will feature main speakers such as Robert Fisk, Noam Chomsky and Dr. Robert Krikorian from Harvard University  — check out the site for their bios. 

 

 

March 23, 2006 at 9:24 am 5 comments

Volunteer opportunity

an excellent opportunity with Development of e-societies in South Caucasus program:

They are looking for three interns for the positions of

  • Instructional Designer trainee
  • Multimedia Designer trainee
  • ICT Network trainee

Please visit http://www.hra.am/file/recruitrequirements_trainee.pdf  for more information about the positions.

March 21, 2006 at 1:24 pm Leave a comment

Following up with Story Game at Resource Center

Since I have been in Armenia, I have been organizing simulation games and different types of activities for the local Armenian youth.  The first time I organized such a game, the young people were so enthused and so motivated to come back to the Resource Center and participate in more games.  I have continued organizing such activities since then and each time realize how important it is to try to bring a new approach into Armenia.

On Friday, I organized such a game at the RC called “The Story Game”.  The game is like how they say in Armenian, “the Armenian messed up telephone game”.  Basically, one person is given the task of reading a story of what occurred and is responsible for passing the information along to the next person.  This continues one after another until approximately 7-8 people have passed the story along.  By the last person, the story has changed into something totally different. 

I follow up these games with a series of questions in whihc they begin to answer and start to think about the game and how it’s pertinent to the real world.  It is ever so interesting to hear the discussion which follows afterwards. 

Here are some pictures from the event.  Some of the participants from this game (and in the pictures) are also the same people who have previously posted on ArmYouth Blog. 

 

 

 

March 21, 2006 at 12:28 pm 6 comments

Police at work

 police badge

This morning I observed Armenian police at work at the intersection of Orbeli and Baghramian.  They were working!  I mean I am not trying to be sarcastic but it was a fantastic scene really.  There were officers in the middle of the street, directing traffic.  And while the traffic was pretty heavy at 9am on Baghramian, their efforts were actually helping the cars move along quicker.  I was delighted to see this and it made me think, well maybe there is some hope after all.  If police did their jobs, there actually is law and order.  You can’t really be so negative about everything ALL the time, now can you…

police at workAs a measure to fight against the corruption among Armenian police, they were given a salary increase of about 40% back in 2005.    The incentive is that this salary increase is supposed to decrease the probability of police taking bribes and receiving the bills with Charents on it (1,000 tram), the typical amount which citizens pay them in order to avoid any legal actions.    Interestingly enough, these same actions were taken in Georgia by the beloved Misha or President Mikhail Saakashvilli, for those of us who do not refer to him in such an endearing way.  (This is actually how the Georgians refer to their president).  As soon as President Saakashvilli came into office back in 2004,  he fired the entire police staff and increased their salaries.  Now it is said that Georgia has a police force which is hardly corrupt at all and people actually respect them for their positions.  It was of course quite a courageous move on behalf of Saakashvilli at the time, but these efforts will surely go a long way for the country’s future.  
 
   
 
Update Regarding Police at Work
In regards to the question about the salaries of the police in Armenia, I would like to state the following.  It turns out that after speaking to some local police officers, they do not make between $300-400.  While there was a 40% pay increase for them in 2005, the average police officer does not earn this much.  However, it turns out the more senior and higher officers are making this amount.  In addition, I also inquired about the military and the higher military officers are also making this amount as well.  (A friend who is a soldier in the Armenian army mentioned this information.  Thus I would like to say that this piece of information is from an unconfirmed source.)  
Thus, I am retracting this sentence from the article that they are making $300-400.  Should I find a resource that does confirm this, I will post it then.  However, until then and since I have heard from the Armenian police that this is not the amount the average cop is making, then I have decided to retract this statement. 
Unfortunately, trying to figure information out about the military and police institutions is rather difficult considering they are not the most transparent institutions.  This of course is my opinion but some may disagree with me.  After all of the bribes the police and the military officers receive, I bet these individuals are making enough money for them to “get by”. 
With that said, I apologize for the misinformation that was presented in this article.  I would also like to personally thank Onnik for being so persistent and consistent in pursuing the correct figures regarding this information.  I misunderstood my source and confirmed that in fact it is the higher level police officers who do make approximately this much money. 
Also with that being said, I would like to state that I am not a journalist nor am I aiming to be one.  The goal of ArmYouth is really to present information that is from Armenia and particularly from the youth.  While I myself am not a local Armenian youth, I am a young Armenian person and am trying my best to present another perspective about things happening in Armenia.  I hope this is understandable and will work to be more careful in providing the exact references in the future.  We all make mistakes in life and learn from them, no?  I have most certainly learned my lesson from this article.  I apologize for any inconvenience. 

March 17, 2006 at 9:03 am 21 comments

Older Posts


Recent Posts